Sehiv Secdesi Gerektiren Durumlar
Hüküm 228: Sehiv secdesi, bilmeden söylenen söz, bilmeden yeri olmadığı halde verilen selam, unutulan teşehhüt ve secdenin kazasından sonra, oturulması gereken yerde kalkma, kalkılması gereken yerde oturma, (elbette rükünden sayılan kalkma durumlarında namaz batıl olur) durumlarında sehiv secdesi gerekmektedir.
Hüküm 229: Vacip ihtiyat gereği, farz namazlarda her türlü fazla ve noksanlarda sehiv secdesi yapılmalıdır. Cenaze namazı hariç, ihtiyat gereği. Bölümden maksat tam bir bölüm olması halinde sehiv secdesi gerekmektedir. Aksi durumda, sureden bir ayet, rükû halinde bedenin sabitlenmesi, secdenin zikrinin eksik söylenmesi gibi durumlarda, sehiv secdesi yapmak ihtiyat gereği sünnettir.
Hüküm 230: Sehiv secdesini ihtiyat gereği hızlı yapmak gerekir.
Hüküm 231: Sehiv secdesi, bir sehiv için peş peşe yapılması gereken iki secdedir ve bu secde Allah rızası kastıyla yapılmalıdır. Tekbir getirmek farz değildir. Sehiv secdesinde alın secde edilmesi sahih olan şeylere bırakılmalıdır. Vacip ihtiyat gereği sehiv secdesinde, namazda aranan abdest, kıble, avret mahallinin örtülmesi gibi tüm şartların bulunmasıdır.
Hüküm 232: İhtiyat gereği her iki secdede zikir söylenmesi vaciptir. Özel bir zikir tayin edilmemiştir, ama ihtiyata uygun sehiv secdesinde bu zikirlerin söylenmesidir: "Bismillah ve billah esselamu aleyke eyyühen-nebiyyu ve rahmetullah ve berekatuh" veya "bismillah ve billah ve sallallahu ela Muhammed'in ve alih", sehiv secdesinde bu iki zikrin dışında normal secdede söylenen her zikri demesi yeterlidir.
Hüküm 233: Sehiv secdesinde ikinci secdeden kalktıktan sonra teşehhüt okuyup selam vermek farzdır. Teşehhüt okurken normal teşehhüdü okumalıdır.