Secde Yeri Hakkında Bazı Hükümler
Hüküm 176: Secdede alının konulduğu mekân yer veya yerden biten şeyler ve kâğıt olmalıdır, kâğıt, secde edilmesi caiz olmayan kimyasal, kumaş, pamuk ve benzeri şeylerden yapılamamalıdır.
Hüküm 177: En güzel secde, Hz. Hüseynin (a.s) Kerbela toprağına yapılan secdedir. Bunun fazileti hakkında birçok rivayetler mevcuttur. Daha sonra Hz. İmam Rızanın (a.s) toprağı ve daha sonra masum imamların (Allah'ın selamı üzerlerine olsun) toprakları gelmektedir.
Hüküm 178: Yerden sayılmayan altın, gümüş ve benzeri filiz madenlere secde etmek caiz değildir. Aynı şekilde bitki dışında kül, kömür ve benzeri şeylere secde caiz değildir. Aynı şekilde yaktıktan sonra çömlek, cam, tuğla, alçı ve çimentoya secde etmek ihtiyatı vacip gereği caiz değildir. Evet yakmadan önce secde etmek caizdir.
Hüküm 179: Buğday, arpa, sebze ve meyveler gibi yenilen bitkilere secde edilmez. Aynı şekilde pamuk, keten ve kenevir gibi giyilen sebzelere de her ne kadar iplik ve dokunmuş hale getirilmese de secde edilmez.
Hüküm 180: Yazılı kâğıda secde edile bilir. Bu yazı renk sayılırsa, tabaka değil.
Hüküm 181: Namaz kılanın yeri ve secde mahalli, sabit olmalıdır. Hareket ve oynak halinde olmamalıdır. Buna göre, hareket halindeki
Hayvan sırtında ve salıncakta namaz kılmak caiz değildir.