ABDEST HÜKÜMLERİ
Abdest kendiliğinde farz bir amel değildir, başka farz ameller için farz olur. Farz veya sünnet fark etmez namazın sahih olması abdeste bağlıdır. Aynı şekilde namazın unutulan kısımlarını yerine getirmek için hatta ihtiyat gereği sehiv secdesi için, hac ve umre tavaf namazı için, farz veya sünnet fark etmez.
Hüküm 34: Abdestsiz Kuran yazılarına dokunmak caiz değildir, hatta med uzatma işareti ve şedde işaretlerine de ihtiyat gereği abdestsiz dokunulmamalıdır. Ama tecvit alametlerine, kuranda değil diğer kitaplarda yazılan ayetlere, Mushaf'ın kapağı ve sayfalarına abdestsiz dokunmanın sakıncası yoktur. Mushaf dışında yazılan Allah lafzına ve esmaul husna isimlerine ihtiyat gereği abdestsiz dokunulmamalıdır. Ama şahısların isminde Abdullah gibi geçen Allah kelimesine abdestsiz dokunmanın sakıncası yoktur. Bu hüküm masumların isimleri için de geçerlidir.
Hüküm 35: Abdest insanın pak olması için haddi zatında sünnet bir ameldir. Bu amaçla da olsa abdest alına bilir abdest almak için illa da namaz vakti girmesi gerekmez. Abdest alınır daha sonra abdesti gerektiren bir amelin vakti girerse aynı abdest geçerlidir.
Hüküm 36: Bir önceki kuranı kerim hakkında açıkladığımız hükümde kuranın Arapça veya bir başka dilde olmasında fark yoktur. Kuran sözleri oldukça aynı hüküm geçerlidir. Aynı şekilde Kuran mürekkeple yazılmasıyla işlenerek yazılması arasında bir fark yoktur. Dokunan uzuv noktasında da canlı veya tüy gibi cansız olanlar arasında fark yoktur. İhtiyat gereği.
Hüküm 37: namaz gibi bir farz amelin vakti girerse, o farzı yerine getirmek niyetiyle abdest alınabilir, vacip abdest niyeti de edebilir, taharet veya başka niyetle de abdest alabilir. Ancak namaz vakti girmeden vacip niyetiyle abdest alınmaz. Namaza hazırlık niyetiyle müstahap abdesti alabilir.