AHİT HÜKÜMLERİ
Hüküm 922: Ahit, sadece niyet etmekle gerçekleşmez; bilakis sözlü bir (Siga) ifadeye ihtiyaç duyar. Bu nedenle, kalben yapılan ahde uymak zorunlu değildir, ancak ihtiyaten müstahap olan budur. Ahdin sözlü (Siga) ifadesi şöyledir: "Allah'a ahdettim ki şu işi yapacağım (veya şu işi terk edeceğim)" ya da "Allah'ın ahdi üzerime olsun ki şu işi yapacağım (veya şu işi terk edeceğim)."
Mesele 923: Ahdeden kişinin; baliğ, akıllı, kendi iradesiyle hareket eden, kastı olan ve ahdin konusu olan şeyde tasarrufta bulunmaktan kısıtlanmamış (hacir altında olmayan) olması şarttır. Bu şartlar, daha önce nezir ve yeminde belirtilen şartlarla aynıdır.
Hüküm 924: Ahdin konusunun daha önce nezrin konusunda belirtildiği gibi şer'an tercih edilir olması gerekmez. Ahitleşmede, (verilen sözün) şer'î açıdan sakıncalı olmaması ve dünyevi ve akli hedeflere göre tercih edilebilir olması veya yemin konusunda belirtildiği gibi kişisel bir dünyevi menfaat içermesi yeterlidir.
Hüküm 925: Bir kimse bir ahdi mutlak olarak, yani herhangi bir şeyin gerçekleşmesine bağlamaksızın yaparsa, her halükârda onu yerine getirmesi vaciptir. Eğer adağını bir dileğinin yerine gelmesi şartına bağlarsa, örneğin "Hastam iyileşirse Allah'a söz olsun ki bir gün oruç tutacağım" derse, dileği gerçekleştiği takdirde adağını yerine getirmesi vacip olur. Mükellef, geçerli bir şekilde yaptığı adağına aykırı davrandığı zaman kefaret vermesi gerekir. Kefaret; bir köle azat etmek veya peş peşe iki ay oruç tutmak ya da altmış yoksulu doyurmaktır.