BALIK VE ÇEKİRGE AVI
Hüküm 862: Pullu balığın tezkiyesi, canlı olarak ele geçirilmesiyle gerçekleşir. Bu, balığın sudan alınıp çıkarılmasıyla olabileceği gibi, suyun içinde kontrol altında tutulup istendiği an alınabilecek durumda bırakılmasıyla da olur. Balık, (banyo küveti) veya onu muhafaza eden bir ağ gibi kontrol altında tutulduğu bir yerde suyun içinde ölürse, tezkiye edilmiş (helal) sayılır.
Hüküm 863: Sudan, pulu olan canlı bir balık çıkarılır ve suyun dışında ölürse, yenmesi helal ve kendisi de temizdir. Fakat balık, sudan çıkarılmadan suyun içinde ölürse, temizdir ancak yenmesi haramdır. Pulu olmayan balıklara gelince, bunların yenmesi her halükârda haramdır.
Hüküm 864: Balık sudan dışarı sıçrar, dalgalar tarafından sahile atılır veya su çekilir de balık karada kalır ve yakalanmadan önce ölürse haram olur. Ancak avcı, yakalama anlamını taşıyacak şekilde bir ağ kurar veya bir havuz yaparsa ve balık buraya girip avcı onu çıkarmadan önce ölürse helaldir. Aynı şekilde, belirtilen yakalama anlamını taşıyan bir aletle balığı hareketsiz bırakırsa (ve balık bu şekilde ölürse) yine helaldir.
Hüküm 865: Balığı avlayan kişinin Müslüman olması şart değildir ve balığın helal olması için besmele çekilmesi de gerekmez. Dolayısıyla balığı gayrimüslim bir kimse avlasa bile eti helaldir.
Hüküm 866: Bir kimse balığı sudan çıkardıktan sonra, avlama ve onu kontrol altında tutma anlamının gerçekleşmeyeceği bir durumda -örneğin onu bir ipe veya mızrağa takıp suya geri salarsa- ve balık bu halde suda ölürse, eti haram olur.
Mesele 867: Balık, "zehir" (zehirli yem) gibi bir şeyi yutması sebebiyle su yüzüne çıkarsa, canlı olarak yakalandığı takdirde yenilmesi helaldir. Ancak yakalanmadan önce ölürse haram olur.
Mesele 868: Canlı bir balık, sudan çıkarıldıktan sonra henüz ölmeden kızartılır veya parçalara ayrılırsa yenilmesi helaldir, ancak bundan kaçınmak daha evladır.
Hüküm 869: Canlı olarak yakalanan balıktan bir parça kesilir ve geri kalanı canlı olarak suya bırakılırsa, kesilen bu parça helaldir. Geri kalan kısmın suda ölüp ölmemesi bu hükmü değiştirmez. Ancak sakınmak ihtiyaten müstahaptır.
Hüküm 870: Müslümanın elinde bulunan ölü bir balığın, su dışında yakalandıktan sonra mı, av aletinde sudan çıkarılmadan önce mi, yoksa başka bir şekilde mi öldüğü bilinmese bile helal olduğuna hükmedilir. Aynı şekilde, bu balığı elinde bulunduran Müslüman, onu yemek için sunmuşsa ve pulsuz balıkları helal sayanlardan değilse, balığın pullu olup olmadığı bilinmese dahi helal olduğuna hükmedilir. Ve eğer ölü balık kâfirin elinde bulunursa, onu helal kılan usule göre avladığını söylese bile helal olduğuna hükmedilmez. Ancak balıkları ölmeden sudan çıkarmayı esas alan ve aralarına ölü balık karışması nadir olan balıkçı gemileriyle avlandığına dair, (itminan) yoluyla dahi olsa, kesin bir kanaat oluşursa durum farklıdır.
Hüküm 871: Balığı canlı olarak yutmak caizdir; ancak bundan kaçınmak evladır.
Hüküm 872: Çekirge, elle veya başka bir aletle canlı olarak yakalanırsa yenilmesi helal olur. Tezkiyesinde (şer'i usulle kesiminde), yakalayanın Müslüman olması veya yakalarken besmele çekmesi şart değildir. Ancak çekirge kâfir birinin elinde ölü olarak bulunur ve canlı yakalayıp yakalamadığı bilinmezse, daha önce geçtiği üzere, tezkiye ettiğini söylese bile helal olmaz.
Hüküm 873: Çekirgenin uçmaya başlamış olanı helaldir. Bu nedenle, kanatları henüz çıkmamış ve sadece hareket eden, "deba" olarak bilinen türü helal değildir.