KÖPEKLE AVLANMANIN HÜKMÜ
Hüküm 856: Av köpeği, eti helal olan yabani bir hayvanı yakalayıp öldürürse, avlandıktan sonra o hayvanın temiz (tahir) ve helal kabul edilmesi altı şarta bağlıdır:
1- Köpeğin eğitilmiş olması gerekir. Şöyle ki; sahibi onu ava teşvik ettiğinde hemen atılmalı, durdurduğunda ise atılmaktan ve gitmekten vazgeçmelidir. Denilmiştir ki, ava yaklaşıp onu gözüyle gördüğünde sahibinin durdurmasına rağmen durmaması zarar vermez; bu görüş akla yatkındır. Köpeğin, avın etinden bir miktar yeme alışkanlığının olması da sakıncalı değildir; yeter ki avın tamamını kendine ayırmasın veya sahibinin almasına engel olup teslim etme emrine uymamazlık etmesin. Aynı şekilde, avın kanını içmeyi alışkanlık haline getirmiş olmasında da bir sakınca yoktur.
2- Av hayvanının, sahibi tarafından ava gönderilmesiyle avlanmış olması gerekir. Sahibinin göndermesi olmaksızın hayvanın kendi başına gidip avlanması yeterli değildir. Aynı şekilde, hayvanın kendi başına ava gidip sonrasında sahibinin onu teşvik etmesi de yeterli olmaz. Hatta bu teşvikin, ihtiyat gereği hayvanın daha hızlı koşmasına neden olması gibi bir etki yarattığı durumlarda dahi hüküm aynıdır.
3- Av hayvanını salan kişinin Müslüman olması gerekir. Eğer onu bir kâfir salarsa -Peygamber'in Ehlibeytine (Aleyhimu's-Selam) kin beslediğini açıkça söyleyenler de bu gruba dâhildir- av helal olmaz. Mümeyyiz olan, Temyiz kudretine sahip Müslüman bir çocuğun av hayvanını salmasında ise bir sakınca yoktur.
4-Hayvanı av üzerine gönderirken besmele çekmek gerekir. Eğer kasten besmele çekilmezse, av haram olur. Ancak unutarak besmelenin terkedilmesinde bir sakınca yoktur.
5- Hayvanın ölümünün, köpeğin yaralamasına ve ısırmasına dayanması gerekir. Eğer hayvan boğulma, kovalama sırasındaki yorgunluk veya aşırı korkudan ödünün patlaması gibi başka bir sebeple ölürse helal olmaz.
6- Av köpeği sahibinin, av hayvanına öldükten sonra yetişmesi veya onu canlı yakalayıp da kesmeye vakit bulamaması durumunda (etinin yenmesi) caizdir. Eğer avı canlı yakalayıp da kesmeye vakit bulduğu halde kesmeyip ölmesine sebep olursa (etinin yenmesi) helal olmaz.
Hüküm 857: Av köpeğini gönderen kişi, av hayvanını canlı olarak yakalarsa ve onu şer'î usullere göre kesmek (tezkiye) için yeterli vakit de varsa, ancak bıçağı çekmek gibi kesim işleminin normal hazırlıklarıyla meşgul olurken hayvan ölürse; bu hazırlıkların kesim için zorunlu olması ve kişinin ağırdan almaması durumunda hayvan helal olur.
Ancak kesim işlemini, aletin bulunmaması nedeniyle terk ederse, örneğin yanında bıçak olmadığı için vakit daralır ve hayvan kesilmeden ölürse helal olmaz. Bu durumda köpeği, hayvanı öldürmesi için teşvik etmesinde bir sakınca yoktur.
Hüküm 858: Avlanmak için birden fazla köpek salınır ve bu köpekler tek bir av hayvanını öldürürse, salınan köpeklerin hepsi Hüküm 455)'te zikredilen şartları taşıyorsa av helal olur. Ancak köpeklerden bir kısmı bu şartları taşımıyorsa av helal olmaz.
Hüküm 859: Avlanması helal olan ceylan gibi bir hayvanı avlaması için köpek gönderilir de köpek başka bir hayvanı avlarsa, o hayvan temiz ve helaldir. Aynı şekilde, köpek bir hayvanı avlaması için gönderilir de o hayvanla birlikte başka bir hayvanı da avlarsa hüküm yine böyledir.
Hüküm 860: Eğer av köpeğini gönderen kişi birden fazla ise, örneğin bir grup insan tek bir köpeği ava gönderse ve içlerinden biri kâfir olsa veya kasten besmele çekmese, o av haram olur. Aynı şekilde, köpeklerin birden fazla olması ve bazılarının (455. Mesele)'de açıklanan şekilde eğitilmemiş olması durumunda da hüküm böyledir. Bu durumda av, necis ve haramdır.
Hüküm 861: Köpek dışındaki hayvanlarla, örneğin kartal, şahin, atmaca, pars ve benzerleriyle yapılan av helal değildir. Ancak avcı, av hayvanına canlıyken yetişir ve şer'i usullere uygun olarak onu tezkiye ederse (keserse), etini yemek helal olur.