Sübülü’s-Selâmİslam Fıkhı Kütüphanesi Pazartesi, 5 Cemaziyelahir 1448 Hicrî
Dizine dön

SİLAHLA AVLANMA HÜKÜMLERİ

Hüküm 848: Eti helal olan vahşi hayvanların silahla avlanarak tezkiye edilmesi (şer'i usullere göre kesilmesi) için bazı şartlar vardır: Bunlardan biri şudur: Kullanılan aletin, kılıç, bıçak, hançer gibi kesici silahlardan veya mızrak ve ok gibi sivri ucuyla hayvanın bedenine saplanıp onu delen silahlardan olması gerekir. Eğer taş, sopa, ağ, tuzak gibi kesici veya delici olmayan aletlerle avlanırsa, etinin yenmesi haram olur ve necis (pis) hükmü verilir. Tüfekle avlandığında ise, eğer mermi hayvanın vücuduna girip onu delecek kadar sivri ise, eti helal ve temizdir. Fakat mermi böyle olmayıp da hayvanın vücuduna girmesi ve onu öldürmesi, merminin basıncına veya içerdiği yakıcı sıcaklığa bağlı ise, etinin helal ve temiz olduğuna hükmetmek müşküldür (sakıncalıdır). Avlanma şartlarından bir diğeri de: Avcının Müslüman olmasıdır. Mümeyyiz olan Müslüman çocuğun avladığında bir sakınca yoktur. Kâfirin avladığı ise helal değildir; Ehlibeyte (Aleyhimu's-Selam) açıkça düşmanlık edenler de bu kapsama girer. Bunlardan bir diğeri de: Avlanma kastıdır. Dolayısıyla bir kimse bir hedefe atış yapıp da yanlışlıkla bir hayvanı vurarak öldürürse, o hayvan helal olmaz. Diğeri ise: Avlanmada kullanılan aletle (ok, tüfek vb.) atış yaparken besmele çekmektir. Eğer bu kasten terk edilirse avlanan hayvan helal olmaz. Ancak unutarak terk edilmesinde bir sakınca yoktur. Bunlardan bir diğeri de: Avın ölü olarak bulunmasıdır. Bir diğeri ise, ava canlı olarak yetişilmesine rağmen usulüne uygun kesim (tezkiye) için yeterli vaktin olmamasıdır. Eğer ava canlı olarak yetişilir ve onu kesmek için yeterli vakit varken kesilmeyip de canı çıkarsa, etinin yenmesi helal olmaz. Hüküm 849: İki kişi, biri Müslüman diğeri gayrimüslim olarak veya biri besmele çekip diğeri kasten besmele çekmeyerek ortaklaşa tek bir hayvan avlarsa, o hayvanın etini yemek helal olmaz. Hüküm 850: Avın helal olması için, av aletinin hayvanı tek başına öldürmesi şarttır. Eğer av aletine başka bir şey de ortak olursa, örneğin av hayvanı vurulup suya düşer ve ölümün her iki sebepten (vurulma ve boğulma) kaynaklandığı bilinirse, o hayvan helal olmaz. Aynı şekilde, ölümün sadece vurulma sebebiyle gerçekleşip gerçekleşmediğinden şüphe edilirse hüküm yine böyledir. Hüküm 851: Avın helal olması için av aletinin mubah (kullanımı helal) olması şart değildir. Buna göre, eğer bir kimse, gasp edilmiş bir köpek veya ok ile av hayvanı avlarsa, bu av helal olur ve avcıya ait olur; aletin veya köpeğin sahibine ait olmaz. Ancak avcı bu fiiliyle bir günah işlemiştir ve köpeğin veya aletin kullanım ücretini sahibine ödemesi gerekir. Hüküm 852: Bir hayvan, avlanmanın helal olduğu kılıç veya benzeri bir aletle iki parçaya ayrılır ve canlı olarak ona yetişilemezse yahut yetişilse bile onu kesmeye (tezkiye etmeye) vakit yetmezse, (hüküm 848'de geçen) tezkiye şartlarının tamamı mevcut olduğu takdirde her iki parça da helal olur. Fakat hayvana canlı olarak yetişilir ve onu kesmeye de yeterli vakit olursa, baş ve boynun bulunmadığı parça haramdır. Baş ve boynun bulunduğu parça ise şer'î usule uygun olarak kesildiği takdirde temiz ve helaldir. Hüküm 853: Eğer bir hayvan, avlanmanın helal olmadığı tuzak, taş ve benzeri bir şeyle iki parçaya ayrılırsa baş ve boynun olmadığı parça haram olur. Baş ve boynun olduğu parçaya gelince, eğer hayvana canlıyken yetişilir ve şer'i şartlara uygun olarak tezkiye edilmesi (kesilmesi) için yeterli vakit olursa bu parça temiz ve helaldir. Aksi takdirde o parça da haram olur. Hüküm 854: Av hayvanının veya kesilen hayvanın karnından canlı olarak çıkan yavrunun, şer'i usullere göre tezkiye edilmesi (kesilmesi) durumunda etini yemek helal, aksi takdirde haramdır. Hüküm 855: Av hayvanının veya kesilen hayvanın karnından ölü olarak çıkan cenin, aşağıdaki şartlarla temiz ve helaldir: Yaratılışının tam olması, tüylerinin veya yünlerinin çıkmış olması ve ölümünün annesinin ölümünden önce değil, annesinin ölümü sebebiyle gerçekleşmiş olması.