HAYVAN KESİM YÖNTEM VE ŞEKİLLERİ
Hüküm 836: Hayvan kesiminde muteber olan yöntem, dört ana damarın tamamıyla kesilmesidir. Bu damarların sadece yarılmasının yeterli olup olmadığı konusu şüphelidir. Aynı şekilde sadece gırtlağın kesilmesi de yeterli görülmez. Bilindiği üzere bu dört damarın kesilmesi, ancak "ademelması ve gırtlak çıkıntısı" olarak isimlendirilen kıkırdak çıkıntının altından kesim yapıldığında gerçekleşir. Dolayısıyla esas olan, ademelması ve gırtlak çıkıntısı yeri değil, kesimin gerçekleşmesidir. Dört ana damar şunlardır: Yemek borusu (yeme ve içme yolu), nefes borusu (gırtlak, soluk yolu) ve nefes borusunu çevreleyen iki kalın kan damarı (şah damarları).
Hüküm 837: Hayvanın dört ana damarının (şah damarları, nefes ve yemek borusu) kesilmesinde, kesim niyetinin yanı sıra bu işlemin hayvan hayattayken yapılması şarttır. Dolayısıyla, kesen kişi damarların bir kısmını kesip hayvanı bıraksa ve hayvan öldükten sonra kalanını kesse, o hayvanın eti haram olur.
Ancak görünüşe göre, kesim işleminin aralıksız (peş peşe) yapılması şart değildir. Bu nedenle, hayvanın canı çıkmadan önce damarları keserken, arada alışılmışın ve normalin dışında bir fasıla verse bile hayvan helal olur. Fakat ihtiyaten kesim işleminin peş peşe yapılması daha evla ve daha güzeldir.
Hüküm 838: Eğer hayvanın dört ana damarı şer'i usule uygun olmayan bir şekilde kesilirse, örneğin bir kişi bir aletle vurup damarları koparırsa, bir kurt dişleriyle ısırıp koparırsa veya benzeri bir durum olursa ve bu esnada hayvan hâlâ hayatta ise; damarlardan geriye hiçbir şey kalmamışsa veya gırtlaktan kesime elverişli bir parça kalmamışsa, o hayvanın etini yemek helal olmaz. Aynı şekilde, ihtiyat-ı vacip gereği, bu damarların hepsinden bir miktar başa asılı kalsa veya bedene bitişik kalsa da hüküm böyledir. Ancak, kesilen kısım boğazlama yeri (Mezbah) dışında bir yer ise ve hayvan hayattayken (şer'i usulle) kesilirse eti helal olur.