BOŞANMA İLE İLGİLİ ÇEŞİTLİ MESELELER
Hüküm 768: Boşanmanın geçerli olması için kadının bunu bilmesi, hazır bulunması veya rızası şart değildir.
Hüküm 769: Bir erkek, kendi karısı zannıyla şüpheye düşerek bir kadınla cinsel ilişkiye girerse, kadın o erkeğin yabancı olduğunu bilsin veya bilmesin, her iki durumda da ilişki anından itibaren, daha önce ayrıntılarıyla açıklandığı üzere talak (boşanma) iddeti bekler.
Hüküm 770: Bir erkek, yabancı olduğunu bilerek bir kadınla zina ederse ve kadın da erkeğin kendisine yabancı olduğunu biliyorsa, kadının iddet beklemesi gerekmez. Fakat kadın durumdan haberdar değilse, ihtiyaten iddet beklemesi gerekir.
Hüküm 771: Hadis-i şeriflerde şöyle buyrulmuştur: "Allah katında boşanmadan daha sevimsiz bir şey yoktur." Hz. Peygamber, sahabelerinden birinin eşini boşamasını makul bir gerekçesi olmadığı için "Hûb" yani günah olarak nitelemiştir. Buna binaen, bir erkek evli bir kadını kandırıp, kadın da boşanarak kocasından ayrılır ve o erkekle evlenirse hem boşanma hem de evlilik geçerli olur. Ancak her ikisi de Allah Tebareke ve Teâlâ'yı gazaplandıracak bir fiil işlemiş olurlar.
Hüküm 772: Kadın, nikâh akdi esnasında boşanma hakkının mutlak olarak veya kocasının seyahate çıkması ya da kendisine nafaka vermemesi durumunda kendi elinde olmasını şart koşarsa bu şart geçersizdir. Ancak kocasından taraf, mutlak olarak veya seyahate çıkması ya da nafaka vermemesi durumunda kendisini boşama konusunda vekil olması şartını koşarsa, bu şart geçerlidir ve bu durumda vekâleten yaptığı boşama da sahih olur.
Hüküm 773: Koca kaybolur, kendisinden bir iz bulunmaz, ölü mü sağ mı olduğu da bilinmezse, kadının durumunu adil müçtehide götürmesi caizdir ve onun vereceği karara göre hareket eder.
Detaylar duruma göre farklılık gösterebilse de genel tutum şöyledir: Kocanın, karısına harcanacak bir malı varsa veya velisi kadına nafaka veriyorsa, kadının durumu belli olana kadar, süre ne kadar uzarsa uzasın sabretmesi gerekir. Ancak kadın için bu imkânlar sağlanmazsa, şer'i hâkim ona dört yıl beklemesini emreder. Bu süre zarfında koca hakkında araştırma yapılır. Eğer bir sonuca ulaşılamazsa, kocanın velisi veya onun izniyle şer'i hâkim kadını boşar. Kadın o andan itibaren vefat iddeti bekler ve iddet bittikten sonra dilediği kişiyle evlenmekte özgürdür.
Hüküm 774: İyileşme umudu olmayan akıl hastası (mecnun) bir kimsenin hanımını boşama yetkisi, babasına ve baba tarafından dedesine aittir. Onlardan hiçbiri hayatta değilse, bu velayet şer'i hâkime aittir.
Hüküm 775: Babası veya baba tarafından dedesi, bir çocuğu mut'a nikâhı ile evlendirirse, çocuğun menfaati söz konusu olduğunda eşine kalan süreyi bağışlamaları caizdir. Bu, muta süresi çocuğun ergenlik çağından sonrasına taşsa bile geçerlidir. Örneğin, çocuğun on dört yaşında olduğu ve muta süresinin iki yıl olduğu bir durumda olduğu gibi. Ancak babanın ve dedenin, çocuğun sürekli nikâhlı eşini boşama yetkisi yoktur.
Hüküm 776: Bir kimse, iki kişinin adaletine inanarak onların huzurunda eşini boşarsa, başka birinin, boşayan kocanın inancını esas alarak kadının iddet süresi bittikten sonra onunla evlenmesi caizdir. Bu ikinci kişinin, şahitlerin adaletinden bizzat emin olması gerekmez. Ancak, sonradan şahitlerin adil olmadığı anlaşılırsa, ihtiyaten ne kendisi o kadınla evlenmeli ne de başkasıyla evlenmesine aracılık etmelidir.