MUBARAT VE HÜKMÜ
Hüküm 763: Mübârât; karısından hoşlanmayan kocanın, kendisinden hoşlanmayan karısından bir bedel (fidye) alarak onu boşamasıdır. Dolayısıyla mübârât boşanmasında, hoşnutsuzluk karşılıklıdır.
Hüküm 764: Mübârat'ın (karşılıklı boşanmanın) formülü, kocanın şöyle demesidir: "(Eşim falancayı Mehri karşılığında mübârât yoluyla boşadım, o artık taliktir/boştur)". Şayet bu iş için başkasını vekil tayin ederse, vekil şöyle der: "(Müvekkilimin eşi Fatma'yı Mehri karşılığında mübârât yoluyla boşadım)".
Burada "Mehri karşılığında" ifadesi yerine "Mehri ile" de denilebilir. Eğer kadın belirli ve teşhis edilmiş ise, hul' bahsinde de belirtildiği gibi isminin zikredilmesi gerekmez.
Hüküm 765: Vekâlet yoluyla da olsa mümkün olduğu sürece hul' ve mübârât akitlerinin sahih Arapça ile yapılması gerekir. Ancak kadının, kocasının kendisini boşaması için mal bağışlamasında Arapça şart değildir; bu işlem, kastedilen anlamı ifade eden her dille gerçekleşebilir.
Hüküm 766: Kadın, hul' veya mübârât boşanmasının iddeti sırasında [kocasına verdiği bedelden] vazgeçerse, kocasının da ona dönme hakkı doğar. Böylece bain talak (kesin boşama), ric'î talaka (dönülebilir boşanmaya) dönüşür.
Hüküm 767: mübârât'ta (kadının boşanmak için kocasına verdiği malın) Mehir'den fazla olmaması gerekir. Hul'da ise Mehir'den fazla olmasında bir sakınca yoktur.