Sübülü’s-Selâmİslam Fıkhı Kütüphanesi Pazartesi, 5 Cemaziyelahir 1448 Hicrî
Dizine dön

ORUCUN KEFARETİ

Yukarıda zikredilen orucu bozan şeylerden birini bilerek yapması durumunda kefaret farz olur; elbette Ramazan ayı orucu ve kazası zevalden sonra ve vakti tayin edilmiş adak orucu gibi kefaret farz olan oruçlardan olması durumundadır. Hüküm 322: Ramazan ayında yenilen orucun kefareti, ya bir kul azat etmeli veya iki ay peş peşe oruç tutmalı veya altmış fakiri doyurmalıdır. Fakiri doyurmak için her fakire bir mud yemek vermelidir. Mud bir kilonun dörtte üçünden azdır, un, hurma olarak mükellef vermesi yeterlidir. Ramazan ayının orucunun kazasını öğleden sonra batıl edenin kefareti her fakire bir mud olmak üzere on fakiri doyurmalıdır. Fakiri doyurma gücü olmayan üç gün oruç tutmalıdır. Günü belli nezir orucunun kefareti yeminini bozma kefareti gibidir, bir köle azat etmek veya on fakiri doyurmaktır; her bireri için bir mud veya on fakiri giydirmektir. Bunları yapacak gücü olmayan üç gün oruç tutmalıdır. Bir mud yerine fakire bir öğün yemek verebilir. Hüküm 323: Kefaret gerektiren şey iki günde tekrarlanması durumunda kefaret de tekrarlanmış olur, bir günde değil; cinsel ilişki ve istimna hariç bunların aynı gün tekrarlanması durumunda müstahap ihtiyat gereği kefaretlerde tekrarlanır. Eğer bir kişi saydığımız üç şeyden köle azat etmek, iki ay oruç tutmak ve altmış fakiri doyurmak gücüne sahip olmazsa, vacip ihtiyat gereği istiğfar etmeli pişmanlığını ibraz etmeli bir daha bu günahı işlemeyeceğine söz vermelidir. İmkânı yettiğince sadaka vermelidir, kefaret verme imkânı olduğunda ihtiyat gereği kefaret vermelidir. Vacip ihtiyat demek sakıncalıdır. Hüküm 324: Oruç; şarap, domuz eti, zina ve istimna gibi haram olan bir şeyle bozulması durumunda toplu kefaret vermelidir. Yani ihtiyat gereği hem Kul azat etmeli, altmış gün oruç tutmalı ve altmış fakiri doyurmalıdır. Hüküm 325: Kişi bilerek orucunu bozar ve öğleden önce sefere çıkarsa, orucu bozarken sefere çıkacağını bilse veya bilmese de ona kefaret farz olur. Hüküm 326: Kefaretin harcama yeri, fakirleri davet ederek doyurmak veya onları doyuracak miktarda yiyecek onlara vermek veya onları doyuracak miktarda yemeğin parasını onlara vermek, bu durumda verilen paranın yemekte sarf edilmesini şart koşmak gerekir. Müstahak olan fakir illa o yiyeceği yemesi gerekmez, onu satıp diğer ihtiyaçları için de kulana bilir. Hüküm 327: Seyit olan ve seyit olmayan bir kişi kefaret ve fidyesini seyit olan ve seyit olmayan bir fakire vermesi caizdir. Hüküm 328: Kefaret verilirken doyurmak dahilinde bir kişiyi iki veya ikiden fazla doyurmak veya tek kişiye iki mud ve fazlası verilmesi yeterli sayılmaz, altmış fakir olmalıdır; altmış fakir bulunmaması durumunda tekrarlamanın sakıncası yoktur. Hüküm 329: Şer'i olarak fakir yıllık yiyeceği olmayan kişidir. Doyurmakla mükellef olduğu kişilerin ne fiili olarak nede kazanma durumu olmayan kişidir. Bakımıyla mükellef olduğu kişilerin nafakaları ona ister farz olsun isterse farz olmasın; nafakası farz olmayan kişileri dışarı atıp başkalarına göndermesi uygun olmayan kişilerdir.