Sübülü’s-Selâmİslam Fıkhı Kütüphanesi Pazartesi, 5 Cemaziyelahir 1448 Hicrî
Dizine dön

İki İkametgâh Arasında Kılınan Namaz

Hüküm 288: Mesleği yolculuk olmak iki şekildedir: Mesleği yolculuk olmak iki şekildedir: a) İkamet ettiği yerin dışında başka bir yeri kendine vatan edinir ve orada ikamet eder; tatil günleri dahil hiçbir zaman asıl ikametgahına dönmeler, Necefte ilahiyat okuyan talebeler gibi, necefi kendilerine mesken ederler hatta yaz tatilinde ders görmeden orada kalırlar. Veya bir mühendis çalıştığı şirket tarafından kendisine ve ailesine bir konut tahsisi edilir ve hafta sonları dahi orada ikamet eder veya öğrenci okuduğu şehrin yurtlarında kalır tatil günleri dahi asıl vatanına dönmezse, bu durumda olanlar yolculuk yapmaları esnasında namazlarını seferi olarak ve her iki ikametgâh yerlerinde tam olarak kılmalıdırlar. b) Çalışma yerini vatan olarak tayin etmeyen yalnız çalışma günlerinde orayı kullanıp diğer günlerde vatanına dönen kişiler; hafta sonları dersleri olmadığında ailesinin yanına dönen öğrenciler yolculuk esnasında ve her iki ikametgahlarında namazı tam kılmalıdırlar. Hüküm 289: Mesleği yolculuk veya işi yolculukta olan, onun niyetine bağlıdır, onun mesleği olmalıdır; bu durumda ilk yolculuğu olsa dahi, namazlarını tam kılmalıdır. Uzun müddet mesleğini terk etmeme kaydıyla, halkın onun o mesleğe sahip olduğunu bilmelidirler. 1- Şart: Namaz kılan göçebe olmamalıdır; hayvancılık yapan bazı göçebeler gibi belli bir ikametgahları bulunmamaktadır. Otlak ve su bulunan her yerde ikamet edebilirler; çadır hayatında yaşayanlar devamlı şehirden şehre göç edenler. Veya gemiciler kendileri ve aileleri gemide ikamet edenler, belli bir ikametgahı olmayanlar namazlarını tam kılmalıdırlar. Ancak ziyaret ve alışveriş amacıyla yaptıkları yolculuklarda namazlarını seferi olarak kılmalıdırlar. Aynı şekilde çadır yeri veya hayvanları için otlakıye aramak için yolculuk yapmaları durumunda namazlarını seferi olarak kılmalıdırlar. Evlerini kendileriyle birlikte götürmeleri durumunda namazlarını tam diğer durumlarda seferi olarak kılmalıdırlar. 2- Yolculuk yapan seferi haddini aşmaları durumunda, sınır aşılmadan namazlar tam kılınmalıdır. Şehir sınırından maksat, yolculuk yapan kişi şehrin son evlerinden görülmeyecek miktarda şehirden uzaklaştığı miktardır. Sınırı aşıp aşmadığında şüphe eden kişi ihtiyat etmeli emin oluncaya kadar namazını tam kılmalıdır. Sınırın aşıldığını gösteren bir başka nişane ise yerleşim alanının sonundan kişi görülmemesi ve ezan sesinin duyulmamasıdır. Hüküm 290: Fakihler arasında meşhur olan giderken şeri sınır ne ise dönerken de aynısıdır. Yolcu yolculuktan döndüğünde sınıra girmesi halinde namazlarını tam kılmalıdır. Ancak güçlü görüşe göre, yolculuk dönüşü gidiş mesafesinde ki sınır sabit olmamıştır bundan dolayı şehre girinceye kadar namazlarını seferi olarak kılmalıdır. Özellikle asıl vatanı olmaması durumunda, çalışma ve benzeri ikametgahlarında. Hüküm 291: Havayoluyla yolculuk yapmanın hükmü aynen karadan yapılan yolculuk hükmündedir.